Eylül
@eylulmao
Şu anda okuduğu kitap
Bazen insan o kadar eziliyor ki, öfke bile duyamaz hale geliyor.
Mutlu olabilmenin tek şartı "unutmayı" başarabilmekti.
Ona bakarken Mevlana'nın dizeleri gelmişti aklıma: 'Bu aşka ilahi diyemem korkarım / İnsani diyemem utanırım.'
"Kıskanmayı bile unutmak. Onu mutlu eden her şeyi ve herkesi sevmek. O noktada sahiplenmek biter, saf aşk kalır."
Birine aşık olmak, gözü bağlı olarak, bir uçurumun kıyısında yürümek demektir. Başına neler geleceğini hiçbir zaman bilemezsin.