Eysan özer
@eysanozer
2 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendi enkazından tek başına çıkmış biri için,
başkasının elinden tutulmayı beklenmesi artık samimi gelmez.
Sonra fark ettim ki,
Sevilmemek bazen yetersiz olduğun için olmaz;
Yanlış insanların gözünde parlamaya çalıştığın içindir.
Sana değer vermeyi bilmeyenlerin, sevgiyi sadece bir bedenle ölçenlerin önünde durduğun içindir.
Kalbine değil, görüntüne bakanların arasında kaybolduğun içindir.
bir başkası sevecek
kalbine usulca yaklaşacak,
bir zamanlar dokunduğum yerlerde kendi sıcaklığını bırakacak.
bir başkası onu öpecek
ve dudaklarında yeni bir hikâye başlayacak, belki hiç duymadığım bir gülüşe şahit olacak.
bir başkası ona sarılacak
gecelerin soğuğunu,bıraktığım boşluğu kendi nefesiyle ısıtmaya çalışacak.
bir başkası onu dinleyecek
içindeki fırtınaları sabırla çözmeye, çözemediğim düğümleri bir bir açmaya niyet edecek.
bir başkası yanında uyanacak
güneş ışığının yüzüne vurduğu o anı, göremediğim kadar değerli sayacak.
bir başkası onunla yürüyüp onunla düşünecek
adımlarını kendi adımlarına uyduracak, kalbinin ritmine kendi ritmini ekleyecek.
ve ben
tüm bunları sessizce izlerken anlayacağım ki
kimi zaman sevmek, yanında kalmak değil;
uzaktan bakıp iyi olduğuna şükretmektir.
“Beklemek gökyüzü kadar zor bu şehirde,
Gözlerinle başlar her gece,
Sensizliğe döner sabaha karşı.”
Atilla İlhan
Özlem, sevgiden geriye kalan en keskin hatıradır.
Sevgi gider, zaman unutturur derler, ama özlem kalır.
Çünkü özlemek, kalbin geçmişe açılan penceresidir.
Ve o pencereden baktığında insan,
gidenin ayak seslerini duyar,
ama hiçbir zaman,
kapıyı açamaz.