İnanmak istiyorum elbette
Tüm kalbimle inanmak istiyorum
Tüm kalbimle istediğim; inanmak
Parçalanmış kalbimle...
Boğmayalım şimdi zaten kan revan Aklım ister istemez
Aklım evet akıl
Kaldı mı ki?
Ne akıl kaldı ne de kalp.
Bu satırdan sonra şiir olabilir
Bu satır şiirdir belki kim bilir
Önceki satırlarda başlamıştı macera
İnsan tüm kalbiyle ne isteyebilir ki zaten
İnanıyorum inanmadığıma İnandığıma inanamıyordum
Kaldı mı ki?
İnanmak...
Tuhaf
-Aaa romantik misiniz?
Rabbim bana dedi ki;
-Kulum, ben seni üzerim!'
Üzdü.
Şahdamarımdan daha yakın olan bana
Aramadı, sormadı, adımı bile anmadı
Adım anılmaya değer değilmişse nazarında
Kayboldum, gayb oldum, saklandım.
Bilinmez bir hazineydim artık, Bilinmek istemedim.
Şair kesilmek istemedim asla
Ne cebrail ne vahiy bekledim
Delirdim ki şair desinler bana
Hangi satırda şiire döndük ya la?