Bu kadar akıcı pek az kitap okumuşumdur. Sanki bir yeşilçam filmi izliyor gibi hissediyorsunuz. Anlatım tarzı sizi çok içine alıyor bir paragraf bir karakterin iç sesiyken hemen bir sonraki paragraf başka bir karakterin iç sesi oluyor ve bunu garipsemiyorsunuz ve hangi karakterin iç konuşmaları olduğunu direk anlayabiliyorsunuz.
Sevdiğim tek bir karakter dahi olmadı çoğunun kötülüğü fazlaydı bazısının ise saflığı fazlaydı ve zekası azdı.
Bazı noktaları beni aşırı rahatsız etti diyebilirim ağzında sürekli Allah olan birinin türlü şeytanlıklar yapması buna bir örnek.. Evet böyleleri gerçek hayatta da var mıdır ? Vardır. Bu beni gerçekte de rahatsız eder zaten:) Birde çoğu karakterin içten pazarlıklı oluşu insanlığa dair umutlarınızı biraz azaltabilir.
Ek olarak kadın karakterler neden çoğunlukla N harfiyle başlıyor? (Nazan,Neriman,Naciye,Nedime,Nermin) :) bazen karşılık yaşadığım anlar oldu.
Sonuç olarak önerir miyim? sanırım ben önermem ama bu kitabı kolaylıkla da unutmam.