Kendimden rahat yoktur bana. Tanımadığım birilerine bal vermek için kendi hayatımı yok ettiğimi en güzel çiçeklerimin tozunu yağmaladığımı,çiçeklerini de koparıp köklerini ayaklarımın altında ezdiğimi hissederim. Şimdi kaçık değil de ne derler bana?
Kim gözlerini dikipte güneşe bakabilmiş. İşte bazen bilgi de o kadar sarsıcıdır. İnsanı yıllardır inandığı şeyden caydırabileceği için tedirgin eder,kaçma isteği yaratır. Bundandır ki bazen yalan hakikatten iyidir.