Usta be!Sen hiç aşık oldun mu
Hani ayakların yerden kesilir hani aklını kafatasında tutamazsın ya
Hani mantıksızlaşır
Hani anlamsızlaşır
Ama onsuzlaşamazsın ya hiç oldunmu usta
Olmuşsun gibi be usta,olmuşsun
Yoksa bu saçlar bu kadar ağarıp
Bu gözler bu kadar dolup ve sen bu kadar susamazsın
Usta be!Sen hiç yalnız kaldın mı
Bir başına,tek başına,aç,açıkta
Rutubet sinmiş duvarlar arasında
Pembe hayallere dalıp hanlar,hamamlar yaptın mı
Ve uyandığında var gününde her yanına çarpanları
Dar gününde mumla aradın mı hiç
Anladım aramışsın be usta aramışsın
Ya usta!Sen hiç korktun mu?
Karanlıktan,yalnızlıktan
Benim gibi yüksekten veya uçmaktan
Korktun mu?
Gülerken ısıran yüzden,iltifatla iğne sokan sözden
Güzel bakmayı keşfeden kem gözden
Korktun mu be usta
Sen hiç şöhret oldun mu
be usta