Timşel!
Kitap benim için çok etkileyici idi. Okurken ve şu an kitabı bitirmemin üzerinden zaman geçmesine rağmen hala zihnimi meşgul ediyor.
Habil ile Kabil den bu yana gelen iyilik kötülük çatışması, Kabil Habili öldürdüğü için Kabil soyumdan geldiğimize olan yapılan vurgu beni çok etkiledi ve düşündürdü. Özellikle Lee ve Samuel in arasında geçen konuşmalar ve timşel ifadesi üzerinde durmaları çok güzeldi. Aslında her semavi dinin özünde insanın iradesine hükmedebileceği söylenir. Bu kitapta da Lee ve Samuel timşel ifadesinin öyle olduğunu bir nevi keşfettiler ve aralarında geçen konuşmalar çok güzeldi. Diğer karakterler arasında geçen olaylar ve durumlarda kitabın anlatmak istediği mesaja çok uyumluydu. Olaylar sanki yanı başında gerçekleşiyormuş gibi zihnimde çok kolay bir şekilde canlandırdım. Bu anlamda da kitap benim için çok anlamlıydı.
Hikayemiz tek hikayedir. Bütün romanlar, bütün şiirler, içimizdeki hiç bitmeyen iyi-kötü çekişmesi temeli üzerine kuruludur. Ayrıca bana öyle geliyor ki , kötülük hiç durmadan yeniden canlanıyor oysa iyilik, erdem ölümsüzdür. Kötülüğün hep yeni, taptaze bir çehresi vardır, oysa erdem dünyada hiçbir şeyin olamayacağı kadar köklü ve saygındır.