Fatma Aydınoğlu
@fafa41
"Çogu açlıklar gibi, saygı kıtlığı da insan yapımıdır; yiyeceğin aksine saygının hiçbir maliyeti de yoktur. O zaman niçin saygı bu kadar kıt olsun ki?"
Sohbet ederek sadece karşımızdakini değil, kendimizi de anlarız. Sohbet bize kendimiz
olma imkân verir. Uzun yıllar evvel Bakhtin diye bir adam, "Tek bir ses hiçbir şeyi çözmez, hiçbir sonuca ulaşmaz," demisti, "Hayat ve varlık için asgari olan, iki sestir."
Modern uygarlık, eşyadan yana zengin, zamandan yana yoksul bireyler üretiyor.
Suçluluk hissi, ar damarı çatlamamış insanlar için bir nimettir.
Kendi ölümlülüğünün, sonlu hayatının farkında olan tek varlık insandır. Bugün geçmişe ışıklarını düşürdüğünde kendimizi "kader kurbanı" olarak mı göreceğiz yoksa "Acılarımdan öğrendiğim bir şeyler var," mı diyeceğiz? Geriye dönüp baktığımızda, "içimizde yaşanmadan bekleyen bir hayatın suçunu mu duyacağız yoksa "Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar!" mı diyeceğiz?