Ahmet Mithat'ın edebiyatla hayatı değil, hayatla edebiyatı anlattığı bir kitap olmuş. Kendisi aşüftenin yaşadıklarına kol kanat gerip, özellikle aşktan yoksun, acıma iç güdüsüyle haraket ettiğini vurgulamıştır. Ahmet Efendi karakterini Ahmet Mithat olarak düşünüp bir yandan anlatıcının araya girmesiyle baş karakteri kendisi gibi göstermiştir. Roman insanları vahim durumdan çıkarıp, fuhuş dahi olsa üstünkörü bu durumdan fayda görüp ahlaksızlığa dem vurulmaması gerektiğini işler ki halkı bilinçlendirme yolunda emek veren bir yazardır. Batılı anlamdaki ilk eserleri veren yazarlarımızdan olan Ahmet Mithat teknik açıdan zayıf düşüp sık sık düşüncelerini hikayeyi bölüp sığdırmaya çalışmıştır.