Loc’hlaith
@falka
“En büyük korkun?”
Bu sefer tereddüt etmedi. “Ölüm.”
Kaşlarımı çatarak elini kavramak için masanın karşısına uzandım. “Ölümün korkulacak bir tarafı yok Lou.”
Bana baktı mavi-yeşil gözlerinden ne düşündüğü anlaşılmıyordu. “Yok mu?”
“Hayır. Nereye gittiğini biliyorsan yok.”
Korkunç bir kahkaha atarak elimi bıraktı. “Sorun da bu, değil mi?”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Hepsi Masum Hepsi suçlu.”·448 syf.·
9/10
2021 14. kitabı
Aşk, yalan, ihanet, intikam, acı, dostluk geçidi. Hepsi masum, hepsi suçlu... Şey sanırım bir kişi masum değil ama her neyse.
Ben bu kitap ilk çıktığında arka kapağı okuyunca ilk söylediğim şey: Ay bu klişe, olmuştu. Bir alışveriş sitesi bana bedava kupon verince alacak şey bulamayıp kapağı güzel diye bunu aldım ve diyorum ki: İYİ Kİ ALMIŞIM. Önemli olan yazılan konu değil, işleniş ve detaylardır. Bunu hatırlamış oldum bu kitapla birlikte. Nadiren klişelerin iyi işlendiğini görürüz. Bu kitap o nadirlerden biri.
Bu uygulama neden iki günde bitirdiğimi söylüyor bilmem çünkü kitabı verdiğim aralar ve uyuma molasıyla on iki saatte bitirdim. Çok sürükleyiciydi, çok eğlenceliydi ve bazı noktalarda çok dramatikti. Ağladım. (Ben zaten hemen hemen her kitapta ağlarım ama bu kitapta empatiden, Lou’ya kıyamadığımdan ağladım. Hayatı seven, ondan keyif almak için çabalayan ve aslında hüzünlü hikayesi olan karakterlere zaafım var.)
Gerçekten beklediğimin üç dört katı iyilikte bir kitap buldum. Basit bir aşk kitabı sandım, sonuna kadar vasat didişmeler, romantizmler yaşanır ve sonunda da oğlan kızın cadı olduğunu öğrenir yine de onu sever. Kitap biter.
Neredeee? Burada olmadığı kesin. Cadı meclisleri; kan cadıları, toprak cadıları, orman cinleri, kurt adamlar, zampara prensler ve krallar, cadı avcıları, deneyler daha neler neler. Tam bir KAOS. Ama mizah ve hüzünle birlikte.
Lou’ya bayıldım... Çünkü onun en büyük korkusu ölüm. Genç yaşında bunu düşünecek ve bundan bu kadar korkacak bir sebebi var. Bu sebebin de ona sunduğu bir bakış açısı. Hayatı sevmesi, bu kadar anlam yüklemesi, değer vermesi, gökyüzü, rüzgar, yıldızları, çörekleri daha fazla görmek, daha fazla yaşamak için mücadele etmesi benim de onu sevmemi sağladı... Ben bunu yaşadım, babam anam beni sevmedi, elimde sütüm
“Önce kocan, şimdi baban. Sana gönül yarasından başka bir şey vermediler. Çok bahsettiğin o hoşgörü nerede?”
Beni nereye götürdükleri umurumda değildi. Reid orada olmayacaktı.
Ama bir yandan da... olacaktı.
Nereye gidersen ben de oraya gideceğim. Nerede kalırsan ben de orada kalacağım.
Ama ne Yaz Diyarı’nda bir avcıya yer vardı ne de cennette de bir cadıya.