Duyman gereken bir şey var. Sen sadece soylu eylemler gerçekleştiren kahramanlar istiyorsun. Ama en büyük kahramanlar genelde en acı kararları alanlardır.
Çalışırken br yandan da firar ortağımmış gibi danayla konuşuyordum.
“Sakın kancanın seni içeriden parçalamasına izin verme. Sen birkaç turistin şişmanlamasına yardım etmekten daha fazlası için doğdun. Ölü halinle bile hayat kurtarabilirsin. Kahraman olabilirsin. Sen ve ben, ikimiz bir takımız. Sadece dayan ve kancanı tavandan sökmeme yardım et.”
Küçük bir menteşenin hayatımı bitirmesine izin veremezdim. Hele dana dostum sırf ben menteşeyi kanırtabileyim diye kancayı yerinden oynatmak için canını vermişken.
Yüksek sesle “Dana dostum mu?” dedim. Ne düşünüyordum? Ne halt ediyordum?