Acıya alışmak diyorlar ya, gerçek acıyı tadınca insan aslında acıya alışılmadığını anlıyordu. Benim acım kanayan bedenimde, bağırmaktan tahriş olmuş boğazımda ve ruhumun derinliklerindeydi. Acıya alışılmıyordu çünkü gözyaşları akıtırken acıya boyun bükülüyordu.