Livaneli'nin şüphesiz okuduğum en iyi eseri. Kitapta iki bakış açısı sunması da bunda büyük bir etken. Hem ülkemizin acı geçmişini yansıtma açısından doğru bir seçim hem de karakter ile empati açısından çünkü eğer tüm roman yazarın ağzından olsaydı o vakit karakteri özümsemek, yaşadıklarını öğrenmek kolay olmazdı. Çiğ bir cinayet romanı olarak kalırdı oysa bu hali ile hem ülkemizin siyasi atmosferini eleştiriyor hem de insan olmanın verdiği o duyguları aktarabiliyor. Sürgünün hissettirdikleri ve sebep olduklarına da çok iyi değinilmiş lakin yazarın ağzındaki son düşünülmüş ve iyiyken karakterin anlattığı son aceleye gelmiş gibi ama bunu karakter açısından düşünürsek galiba doğru bir tercih