f a r a h
@farahnaz_
*weltschmerz *metanoia
Kim geri döndürdü beni bu acıya, kim yükledi bu ağır yası yeniden yüreğime? Kendimden kaçmıştım ne güzel!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Toprağa emredilmemişti henüz bir efendinin hükmüne girmek, bir çift öküzün altında esaret çekmek: kendiliğinden yeşeren tarlalar beslerdi insanları.
Lanet bir öfkeyle bozuldu bu huzur, kazancın doğurduğu, kör bir nefretle, zihinleri dürten, alevlendiren şehvetle. Kana susamış bir iktidar hırsı geldi ardından, küçük büyüğe yem oldu; güç, adaletin yerini aldı. Çıplak elle savaşıldı ilkin, ardından, kayalar, budaklı dallar silaha çevrildi: ipince demirle sivriltilip de kızılcıktan mızrak yapılmamıştı, ya da keskin uçlu uzun kılıçlar, belden sarkmıyordu daha, parlamıyordu uzaklardan sorguçlu miğferler.
İnsan yaşamı Aşk'tan yoksun kalsa, ne olurdu düşünsene, soyumuz azaldıkça tamamlayan, dirilten Aşk'tan: çirkinleşir dünyamız, çölleşir, sefil kalır, balık olmaz içinde, deniz boşalır, gökte kuş, ormanda hayvan olmaz, hava sadece rüzgârlara geçit tanır. Ölüm kaç koldan sarar, yer bitirir şu ölümlü kalabalığı: deniz, kılıç, ihanet!