- Ben geldim annem.
- Hasretine dayanamadım ve sana geldim.
- Seni çok özledim biliyor musun?
- Senden ayrı olmak kor gibi yakıyor yüreğimi. Gözyaşlarım
serinletmiyor beni anne.
- Ne olur rüyalarıma gelsen olmaz mı?
- Bana bir sarılsan, öpüp koklasan, dertlerime derman olsan.
- Akşamları yatarken seni arıyor gözlerim. Seni göreceğim
umuduyla sürekli uyumak istiyorum.
- Geceleri üstüm açılıyor biliyor musun?
- Üşüyorum anne. Seni sayıklayarak uyanıyorum ve üzerimi
örtmeni bekliyorum.
- Sensiz hiçbir şeyin tadı yok. Senin duygularını en güzel
anlatan benim gözyaşlarım. Bu yüzden hep ağlamak
istiyorum.
- Beni duyduğunu biliyorum. Bana sarıldığını hayal
ediyorum şimdi ve yüreğimde sevgini hissediyorum.
- Toprağın o kadar güzel ki annem. Mezarlığın sessizliğinde
rüzgârın çıkardığı şu ses ne güzel değil mi anne? Üzerinde
açan çiçeklerin bana nasıl da gülümsüyorlar! Tıpkı senin
gibi kokuyorlar.
- Senden ayrı kalmak çok zor biliyor musun?
- Bazen öyle oluyor ki şaşırıp kalıyorum çaresizlikten.
- Bana güç veren senin bana olan sevgin. Zaten beni ayakta
tutan da bu annem.
- Toprağına su dökmeye bile kıyamıyorum biliyor
musun? Seni rahatsız ederim endişesiyle sadece ellerimi
gezdiriyorum bak toprağının üstünde.
- Sen o kadar güzelsin ki ellerimdeki tozlar bile sen kokuyor
annem.