Fatih
@fatihilmer
Ne hazin, boşluktan sarkan tekinsiz bir ip, başının üzerinde ve ayaklarının altında sonsuz bir karanlık. Ölü atlara kaside, yenilmiş erkeklere ağıt, giden kadınlara şiir.
Kervanlar yolunu kaybetti, bekleme artık, gelmeyecekler. O sarkan ipi kurtuluşun sandın, gökyüzü sandın, ay sandın, ama ilmek olup boynuna dolandı, ne hazin.
Geçtiğin yollarda izin kalmadı.
İnsan, her şeye geç kalandır.
Suskunluktan bir yüz yaptın kendine, kolayca saklanabilmek için. Kendi yüzünü unuttum sonunda, aynalar kifayet etmedi.
Sonunda büyük acılara gebe olmayan hiçbir şey hakikat değildir. Belki aşk bu yüzden hakikatlerin en büyüğüdür.