Fatma
@fatma2304
"Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam" yazarın okuduğum ilk eseri. Yazar eserini annesine ithaf ederek başlıyor. Ne ironik ve üzerine düşünülmesi gereken bir başlangıç.
Fournier kendi gözünden babasını, babasıyla anılarını anlatıyor kitabında. Babasının içkiyle olan savaşını, annesinin yaşadığı zorlukları, ebeveyn olmanın ne kadar meşakkatli bir yol olduğunu gözlerimizin önüne seriyor.
Kitabı okurken "o daha çocuk anlamaz" diyerek geçiştirilen durumların, olayların aslında çocukların hayatlarında nasıl yankılandığını çok iyi görüyoruz. Çocuklar her şeyin farkında!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitap, babasını kaybeden yazarın babasına dair anılarını yazmasını içeriyor. Babasının doğumundan başlayarak ona dair hatırladığı anları, babasının hayattaki yerini, toplumdaki duruşunu, annesiyle babası arasındaki ilişkiyi, eğitim aldıkça babası ile arasında açılan uçurumun derinliğini, konuşmalarının nasıl yüzeysel bir hal aldığını adeta bir portre gibi gözümüzde canlandırıyor.
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Ne yalan söyleyeyim bana Stefan Zweig’ı anımsattı. Bir kadın ve tutkuyla bağlı olduğu bir adam. Tutkunun ne kadar kuvvetli bir duygu olduğunu, kadının hayatına nasıl tesir ettiğini çok net okuyoruz. Öyle ki kadının tutkuyla bağlı olduğu adam evli. Ama bu kadın ve adamın buluşmaları için engel teşkil etmeyip kadının tutkusunu daha fazla tetikliyor bence. Aşırı duyguların insanların hayatlarına nasıl etki ettiğini, gözlerini nasıl kör ettiğini fark ediyoruz.
Kitabın dili oldukça sade ve akıcı. 51 sayfalık kısa bir kitap bir günde bitirebilirsiniz.
