İnsanların hatalarını sildiğim kadar
Kendi hatalarımı silmedim.
İnsanları affettiğim kadar kendimi affetmedim.
İnsanları sevdiğim kadar kendimi sevemedim.
Ve hep başkalarına yardım ederken,
Ben de bir o kadar yardıma muhtaçtım.
İnsanlara karşı cömert ama kendime de haddinden fazla düşmanım.
Başkalarına bu kadar yakınken,
Kendime yakınlığım yok.
Uçurum kenarında kalmışım,
Fark edemiyorum bazı şeyleri,
Anlayamıyorum insanları,
Sevemiyorum artık kalpleri,
Soğumuş yüreğim çoğu faniden.
Soğumuşum beni defalarca üzenlerden.
İnsanlardan uzaklaştıkça kendime geliyorum.
Meğer başkasına verdiklerime benim ihtiyacım varmış ama ben göremedim.