Onu Sevdiğim ZamanlarKemal Varol dan okuduğum üçüncü kitap. Bu kitap diğer kitaplara oranla kurgu ve konu bağlamında daha farklı. Benzer hikâyeler farklı karakterler üzerinde kurulmuş. Ana dilinin unutturulmaya çalışıldığı hatta yasaklandığı o yıllar. Bir anda Paris diğer yanda Arkanya ve benzer yaralar. "Ağzını açanın öldürüldüğü, insanların satırlı ve asitli saldırılara uğradığı günlerdi" (225). Açıkça şunu dile getirmek isterim ki bu topraklarda yıllar yılı ötekileştirme hep olmuştur oysa Arap da olsa Kürt de olsa Azeri de olsa Süryani de olsa yezidi de olsa Laz da olsa hepimiz kardeş değil miyiz? Ölüm sözcüğü ekmek, su, gökyüzü ve ağaçların hediyesi hava kadar sıradan bir sözcüğe dönüşmüştü o günlerde" (168). Nedendir bunca darbeler bunca savaşlar, bunca göç..birikmiş bunca acıdan sonra kaleme aldı bu kitap Kemal varol'un en beğendiğim kitabı oldu. Çok düşündüğüm ve ağladığım sayfalarda kaybolmak beni kendime getirdi. Bir kez daha anlıyorum ki İnsan bir başkasıyla tamamlanıyor belki de... Eşsiz benzetmeleri ile kurduğu karakterlerle unutamayacağım bir kitaptı tavsiye ederim.