Ruhumun yüce gerçekliğinin ışığında yararlı ve dışsal olan her şey, özgün olan ve sık gördüğüm düşlerimin saf ve egemen ihtişamı yanında önemsiz ve saçmadır. Bunlar bana göre daha gerçektir.
Kendimi sevmek, kendim için üzülmektir. Belki bir gün, geleceğin sonuna doğru, biri hakkımda bir şiir yazar ve ben de krallığımda hüküm sürmeye başlarım.
Şimdiye odaklanmak, benim için önemli olan veya sürekli dikkat ettiğim bir şey değil. Zamanı, bütün akışı içinde arzularım ve koşulsuz olarak kendim olmak isterim.
Bir şey ummayan, yalnızca daha çok sıkıntı uman bir sıkıntı. Bugünkü pişmanlığım nedeniyle yarın duyacağım pişmanlık için tam şu anda duyduğum pişmanlık. -amaçsız ve gerçeksiz büyük kafa karışıklıkları, büyük kafa karışıklıkları...