Fatma e.
@fatmaerturk
Fizyoterapist
İnstagram: Fonksiyonel_fizyoterapist
200 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
İstemeden bastırılmak zorunda kalınan her bedensel ihtiyaç dönüp bir ruhsal hastalık belirtisi olarak vücuduna yapışıveriyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eriskin hayatimizda bizi sürükleyecek bir babaya ihtiyaç duymamamiz, çocuk olarak dis dünyaya ilk adimlarimizi attigimizda gerçek babamizin yanimizda olmasiyla mümkün kilinir. Hayatin getirdigi sinirlamalarin varligi ve onlarin kabulü baba sayesinde olur.
Baba bu hayal kirkliklarinin tahammül edilebilir ve hayatin ideallestimeler olmadan da yasanabilir oldugu bilgisini iletir çocuga. Bu sayede bu emniyet hissini içsellestirebilir, eriskin hayatimizda her türlü iliskide bir baba figürü arama ihtiyaci duymayiz.
Hayat daha çok gri renklerden oluşmaya başlamışsa, bilin ki kökeni ta çocukluğa kadar giden şemalar kıskacında boğuşup durmaktasınız.
Erişkin hayatımızda çocuklukta edinilmiş deneyimler tekrarlanıp durur.
Ona kadar saymak, nefesi yavaşlatmak, seçenekleri düşünmek, sorun çözmek ve konuşmak normal koşullarda stresi azaltmakta çok işe yarar. Ama travmatik izler taşıyan bir çocuk uyarıldığı zaman “düşünerek” bunu dışa vurmaktan vazgeçmesini beklemek saflıktır.
