Fatma Yiğit Berber
@fatmayigitberber
Yüreğimin Bilekleri
Kitabının yazarı
15 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Bir kabuk yanıyor gülümsemenin kadersizliğindenEdebiyat
acı çeken sislerin
yüzümü örttüğü ülkeler
hangi cebine s'akladın
"sen kendine iyi bak"
söylemlerini
aynasız kürekler saplanıyor
nabzı düşük saatlere
süslenemiyor artık gelinler
yarasına saygı duymayan oyunların içinde
yaralar atıyor etlerini martılara
sonra baktım ki
düşleri kaçırıyor mülteci b'akışlar
göremiyorum
masumiyetini s'akladığın yüzünü
gecenin içinde yırtılıyor kasaba
bak öfkeyle gülümsüyor ekmeğine küskün
felsefik yontular
sokaklarına şiir girmeyen anonssuz sanrılar
kimse duymadı
çimlere uzanan yalnızlığın dinginliğini
Fatma Yiğit Berber 🖋️
Babamın LehçesiEdebiyat
ellerin morunda çocuk öpüşü
yerin karanlığını tekmeliyor salıncak çöküşü
bir baba kapaklanıyor ceninden düşen dünyaya
dünya arsız
eziyor pencere önünde konaklayan çocukları
ağdalı ağrı saplanıyor dağsız boşluklara
gecenin kara perçemi büyütüyor
hiçlik ekseninde dönen zamanı
_Şiirlerin eteğine sakladım "baba" lehçeni
dedim ve devam ettim mor oyalı saçlarımla simgesi bozuk yaşamaya
kekeme kelimelerin göğsünü boyadım
sardunyalar ektim tütünsüz solumalara
dolunayı savurdum yokluğun kara geçmişine
yüz bin kere adım atarken
şiirin uçurumlarını arşınlandım
ölü imgeleri sürdüm avuçlarına
ben sana koşarken
seninle konuşmayı unuttum baba
yedi renkli dünya yaratıyorum doğum günlerinde
hatırlayarak anıyorum yok oluşunu
mum ışığında ellerini öpüyorum
sonra hüzünleri savuran gözbebeklerini
uyutuyorum sensiz yaşamayı
çalmasın kalbimin kapısını olmayışının endişesi
ruh sesin çağırır
esmer tenli çocukları
güneş ürpertirken ıslak sokakları
kaldırım taşında oturan kadınlar dualaşır telleri kırılmış lirik maskelerin elleriyle
kork'ar benzindeki kaynar sütunlar
mühürler ağzını tarihin y'eleği
dil ucuna yerleşemeyen suskular elenir
yılışık sonelerin gümüş gerdanında
yılgınsın Mehfam
gölgene düşen kaktüs sadakati
arp çalıyor sadakatsizliğinin kollarında
sessiz ölüler dökülüyor gözlerinin şarabında
neşterle kesiliyor aynadaki yüzün
bir anne rüyasına saklıyor yaralarını
yağmurlarla sulanıyor göğsüne yerleşen topraklar
hiçbir çiçek yetişmiyor bataklığında
Kalbin artık yuva olmuyor sütten kesilen çocuklara
Fatma Yiğit Berber 🖋️
emziği kayıp bebek gibi
çığlığını diziyor gökyüzünün raflarına
bir dilenci
kuşlarda fukara bu baharda
Fatma Yiğit Berber 🖋️