--Hayır,yanılmadınız,-dedi-Yanılmadınız.Umutsuzluk içindeyim,olamamam da olanaksız.Sizi dinliyorum ve onu düşünüyorum.Onu seviyorum,onun sevgilisiyim, tahammül edemiyorum, korkuyorum,sizden nefret ediyorum...
"Ben kötü bir kadınım, mahvolmuş bir kadınım,-diye düşünüyordu,-ama yalan söylemeyi sevmiyorum, yalana katlanamıyorum,oysa onun(yani kocasının) gıdasıdır yalan.
"Ben mi mutsuzum?-dedi.-Ben,kendisine yiyecek verilen aç bir insan gibiyim.Üşüyordur,giysileri yırtık pırtıktır, utanıyordur belki ,ama mutsuz değildir.Ben mutsuzmuyum?
Hayır,işte benim mutluluğum...