yorgun gözümün halkalarında
güller gibi fecr oldu nümâyân
güller gibi… sonsuz, iri güller
güller ki kamıştan daha nâlân;
gün doğdu yazık arkalarında!
ahmet haşim
o bir çay istemişti, trenin içinde
biz tren yokuşuyduk, çölün içinde
ben yalnız kalmıştım, senin içinde
oysa kaç kişinin yerine sevmiştim seni.
haydar ergülen
iç nefes