Her varlık kendinden üstün bir varlığa inkılâp etmekte, onun hizmetine girmekte. Toprak çimene, çimen hayvana, hayvan insana. Ve nihayet bütün yollar Allah’a doğru. Kâinat nizamının kuruluşu böyle. Hakikat böyle. Hiçbir varlık Allah’tan başka sâbit değil; değişiyor. Kendi kendinde kalmıyor, yerinde saymıyor.
Halbuki Kıble, Müslümanların bir noktaya yönelmesi, fikirde, imanda, amelde, gayede birliği gösteriyor, ibadette, Müslümanlar arasındaki intizamı ve ahengi temin ediyordu. Karataş bir sembol, mukaddes bir işaretten ibarettir.