Bir eylemden sonradan caymayı istemem; kötü sonu, sonuçları ilkesel olarak değer sorununun dışında tutmayı tercih ederim. Kötü bir son, insanın yaptığı şeye doğru gözle bakmasına engel olur: Vicdan azabı bana kalırsa bir çeşit kem gözdür. Başarısızlığa uğrayan bir şeye, tam da başarısızlığa uğradığı için değer vermek benim ahlak anlayışım daha ziyade bununla ilgilidir
İnsan tepki verdiğinde kendini çok çabuk tüketeceğinden artık hiç tepki göstermez: Mantık budur.
Kaldı ki hiçbir şey, insanı hıncın tutuşturduğu ateşten daha hızlı yakıp kül edemez. Öfke, hastalıklı hassasiyet, intikam alamamak, intikam arzusuyla, hırsıyla yanıp tutuşmak, her anlamıyla zehirlemek bitkin biri için bunlar hiç kuşkusuz tepki vermenin en zararlı çeşididir