Fatmanur
@faydinlar
Şu anda okuduğu kitap
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin.
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen
Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme müsterih ol
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum
Cahit Sıtkı Tarancı
Cahit Sıtkı Tarancı
Muazzam bir ihtimalsin.
Gökyüzüne dokunmak gibi
Tüm maviliklerin sahibi olmak gibi.
Hani nasıl desem ‘mutlu olmak’ gibi.
Cahit Zarifoğlu
Cahit ZarifoğluMerhaba saklı sevdam..
Bu gece bir eşkiya kadar yürekli,
Ama bir serçe kadar, ürkek geldim sana..
Aslında, şuan bir kaç şehir ötemde değilsin..
Senin sokağına, senin gecelerine benzemez,
Buralar soğuk olur..
Üşüme diye, sobanın yanı başına koydum hayalini..
Hani sokak lambasının, dokunduğu yer..
Hani cam kenarı mı, can kenarı mı,
Benim bile adını koyamadığım,
Orası işte...
Bırak her zamanki gibi, karanlık kalsın odam..
Zaten konuşmaya, zor ikna olmuş yüreğim..
Utanırım,
Korkarım,
Susarım gözlerimi görürsen..
Biliyor musun,
Aslında hiç üşümedim..
Hiç karanlıkta kalmadım..
Ve hiç nefsime yenilip günahı yaşamadım senin dışında..
Her gece,
Hayalinin ateşiyle yanıp, onunla aydınlandım..
Onu sevdim,
Ona kul oldum,
Ona inandım..
Ne çok demlendin yüreğimde,
Ne çok yudumladım seni ruhumla,
Ve ne çok öldüm ben sana,
Bir ben bilirim, birde bu karanlık gece...
Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin…
Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında
Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.
Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;
En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında…
Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin,
Gündüzüm, aydınlığım, ipek böceğim benim!
Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!
Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;
Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini,
O sakin o yalansız, o kuytu gözlerini.
Zerre içinde zerreyim, ben kendimi bilmez miyim. Yani, işin sırrı kendini bilmekte. Değişmek istiyorsan eğer, bileceksin kendini! Neyi terk ettiğini bileceksin. Neyi terk ettiğini bileceksin ki, neye kavuşmak istediğini bilesin.