M.Furkan Beginoğlu
@fbeginoglu
Sizleri asla unutmicam Sayra, Çınar,Vera,Lena,Diren,Feda...
#02.11.2020
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir destan yazılınca, yeni bir ruh kazanır okuyanlar.
O gün yaşananlar, yeni bir ruhun doğduğunun öncü ayak sesleriydi. Bir kararlılığın, direncin ve inancın yansımalarıydı.
Düşman aralıksız sürdürdüğü bombardıman ile belki kayaları yerinden oynatmıştı ama Türk'ün iman gücünden en küçük bir parça koparıp atamamış, direnme gücünü eksiltememişti. Bu inanç yayılacak, direnç artacaktı.
Mehmet Çavuş'un orada yaptıkları ise bir kıvılcım ateşlemişti.
Bu kıvılcım artık büyük bir alev topuydu ve yakmak için bekliyordu.
"Bombardıman başladığında, gülleler yakına düşmeyince kişiye eğlence olur belki. Ama bombalar yakına düşmeye başladıkça, yanında yörende yoldaşlarının şehit olduğunu gördükçe gerçeği anlarsın.
Savaş çok kötüdür, çok kötü."
Savaş kötüdür ama savaşmak gerekli olunca bunu söylemenin bir anlamı yoktur.
Cevat Paşa, o gün boğaz tabyaları içinde en fazla iş gören Rumeli Mecidiyesi'ne ulaşmak için motora atlamış, karşıya geçmişti. İçten içe görevini başarmanın mutluluğu vardı. Gülmek, kahkahalar atmak istiyordu. Bugün bayramdı onun için.
Ancak karşıya geçtiğinde gördükleri...
Tabya feci haldeydi.
Yıkıntılar arasında dolaşıyordu Cevat Paşa.
Bir erin ağacın altında yatmakta olduğunu gördü. Yanına gitti.
"Neyin var evladım"
İki gözü de kör olmuş asker, sesi duyunca fırladı ve esas duruşa geçti. O an anladı paşa.
"Gözlerine bir şey mi oldu evladım. Görmüyor musun?"
Çok üzgündü. Hele aldığı cevap.
"Üzülmeyin kumandanım. Ben göreceğimi gördüm!"
Cevat Paşa ağlıyordu.
Koca adam gözyaşlarına engel olamamıştı. Buna aldırmıyordu da...