Fatih Çağlak
@fcaglak
Tekbîr dendiği zaman mutlaka segâh makamının tab'ında var olan vakur ve muktedir, aynı zamanda mütevekkil ve mahzun ruh ahvalini aksettiren Itrî bestesi terennüm edilir. Tekbîr'in ortaya çıkışına sebep olan kutlu hadise ile segâh makamındaki bestesi arasındaki muhteşem ahenk Osmanlı zevk-i selîminin bir başka zirvesidir. İslam medeniyetinin ilk bakışta çok basit ve muhtasar gibi görünen bu muhteşem tecellisi kadîm musıkîmizin büyük dehası Itrî'ye nasib olmuştur.
Reklam
Kemal Sayar'dan okuduğum ilk kitap. Bir psikolog olması hasebiyle ve yazdıklarını kişisel gelişim kitapları sanmamdan dolayı elime alıp okumaktan çekinmiştim. Fakat öyle değilmiş. Evet psikoloji üzerine yazılar var kitapta ama tıbbi terimlerle yoğrulmuş kişisel gelişim üzerine beylik laflar eden cümlelerle örülmüş değiller. Bizim psikolojimizi anlatıyor. Ruhun bezm-i elestten sonraki mahzunluğuna dokunan, Ahmed Paşa'nın "Canıma bir merhaba sundu ezelden çeşm-i yâr
Öyle mest oldum ki gayrın merhabasın bilmedim" dediği gibi muhteşem bir merhabadan sonra bu pıtraklı diyara inip ısıtıraba gark olan ruhlarımızı nasıl teskîn edebileceğimizin ipuçlarını veriyor bize. Fuzûlî ile başlıyor kitap : "Sitemin taşıyla başı sınuk bedeni şikeste Fuzûlî'yim, Bu alâmet ile bulur beni soran olsa nâm u nişânımı." Başı sınuklara merhem bir kitap vesselam.
İnsanlık tarihinin en büyük cürümleri isyandan değil kötü emre itaatten çıkmıştır.
Kierkegaard'ın tüm felsefesine kıvam veren "Tanrı'nın benimle ne kastettiği ve benden ne yapmak istediği" sorunu, entelektüel bir gayretten daha yoğun olarak aktif bir gerçekleştirme/olma süreci ile vuzuha kavuşur. Evet, Tanrı benimle ne murad etmiş olabilir? Bu soruya bir cevap arıyorsam, doğru iz üzerindeyim.
Reklam