Derin anlamlar taşıyan hedeflerle, sonuçlanmayı bekleyen düşlerle ve ifade edilmeyi gereksinen saf bir aşkla motive olduğumuzda, işte o zaman gerçekten yaşarız.
Bugünlerde sırtımı dayadığım bir Sabahattin Ali sözüdür; “Kimse için en değilim. Daha değilim. Bu devasa iddiasızlığın bana verdiği verdiği özgürlüğün hastasıyım."
Bize çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının, çiçekleri sulamayı unuttuğunu görürsek, onun çiçek 'sevgi'sine inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeyin büyümesi ve yaşaması için gösterdiğimiz 'etken ilgi'dir.
Benim beklediğim aşk başka! O bütün mantıkların dışında, tarifi imkansız ve mahiyeti bilinmeyen bir şey. Sevmek ve hoşlanmak başka; istemek bütün ruhuyla, bütün vücuduyla, her şeyiyle istemek başka... Aşk bence bu istemektir. Mukavemet edilmez bir istemek!