hasan kayhan
@feedyourhead
Son sayfalarında buruk ve hayalleri gerçekleşmemiş bir aşkın kendi içinde yarattığı etkiden dolayı oldukça duygusal geldi... Escobar’a cevap vermediğinde uzaklaşmak istediğinde aldığı tehditler, birlikteyken kıskançlık krizlerinde kendisine saldırması, aynı zamanda Escobar’ın düşmanları tarafından da sürekli tehditlere maruz kalması, onla tanıştığından beri nasıl bir cehennemin içine sürüklendiğini okuyucuya çok iyi hissettiriyor. Escobar’ın her yere saldırarak, bombalatarak, insanları kaçırarak bu kadar vahşileceğini önceden ilk tanıştığı zamanlarda kestiremediğini ima etmesi ilginç geldi. Belki de kendisine yedirdiği binlerce dolar, onun sayesinde yurtdışında pahalı alışverişler, özel uçak yolculukları, pahalı hediyeler, kendisine sağlanan her kadın gibi bir serap görmesine neden olmuş... Pek de acıdığım söylenemez, yer yer bazı yorumlarında kendisine göre alt sınıftan gelen insanları aşağılıyor... Yirmi nesildir seçkin bir aileden geliyorum diyeceksin ama gazetecilik yaparak geçinmeye çalışacaksın ve yer yer maddi anlamda büyük çaresizlik yaşayacaksın... Neden çektiği acılara pek üzülmediğimi söylersem, zaten mesleği bahanesiyle birçok uyuşturucu baronu ve çevresiyle biraraya gelmeyi, aldığı iltifatlar doğrultusunda da birçoğuna pas vermeyi sanki alışkanlık edinmiş... Ayrıca ilk Escobar’ın çiftliğine bir grupla davet edilip gittiğinde onun ne işle uğraştığını da gazeteci olarak bilmemesi ilginç geldi. Herşeyin bir bedeli var sözü bu gibi durumlara cuk oturuyor... Son sayfalarda da Abd’de olup balkondan baktığı ve yaşadığı manzarayı ve sanki abd ulusunu çok iyi tanıyormuş gibi öve öve bitirememesi ve sanki onca şeyin mükafatının orada olabilmesi olarak belirtmesi de biraz itici geldi. Bunların haricinde madem bir gazeteci ise duyulmayan ‘başka’ bilgileri de okuyucu
Reklam
8/10
Beğendi
Doğru bilinen yanlışlar veya bilinmeyenler için gerçekten ufuk açıcı bir çalışma...Dehşete düşüren olayları ve bunların nedenlerini öğrenmek çıplak şekilde aydınlatıyor... Cafer Akkaya’yı bu çalışmaları için kutluyorum, birgün mutlaka kitleler görmek istediklerini değil gerçekleri görmeyi öğrenecek...
Bu kitabı merak etmemin nedeni Timoty Leary’in; Beynin Tanrıdır adlı çalışmasında bahsetmesiydi, kitabı gerçekten psychedelic içeriklerle dolu sandım ama normal etrafta rastlanılabilen bir hikayeden farksızdı. Sadece kitabın sonunda ki Govinda’nın arkadaşı Siddharta’nın alnından öpüp gördüğü çeşitli halisünasyonlar veya ırmağa bakılırken ki birçok görülen sahneleri vs neye bağlamamız lazım onu da sanırım ucu açık bir şekilde okuyucuya bırakmış... Hesse’nin kitabı yer yer duygulandırıcı, yer yer düşündürücü, betimlemeleri çok başarılı, okudukça film sahneleri gibi gözümüzün önünden geçiyor adeta.
Gerçekten sıradışı ve ürpertici hikayeyi okurken sahneleri film gibi gözünüzde canlandırıyorsunuz, o kadar gerçekçi bir anlatım vardı ki, hayal ürünü olduğuna insan inanamıyor, yazara bunu sorma imkanım olmadı ama belki de yaşanmış bir hikayedir kimbilir...
7/10
Beğendi
Evet yaşanmış hikaye olarak okumak güzeldi ama sanki kitap biraz bilinçli olarak kısa tutulmuş gibi. Marquez’de yanlış hatırlamıyorsam bundan bahsediyor, ama Littin’in sahte kimlikle Şili’de bulunurken kitapta değindiğinden başka birçok ilginç insana ve olaya denk geldiğini düşünüyorum, yani aslında okudukça bir ülkede yapılan askeri bir darbenin hakikaten ne derece zalimce olduğunu eğer Şili hakkında da araştırmalarınız var ise idrak edebiliyorsunuz... Gerçekten ne denilebilir ki, oldukça duygusaldı, kendi yaşadığımız ülkede olan seksen darbesine ve daha sonra ki sivil darbelere oldukça benziyor... Eğer filme veya diziye dökülse seyir zevki yüksek bir iş çıkabileceğini umuyorum.
Reklam