Hastane ruhuna bir bakış:
Orada ıstırap içindeki insanlığın en hüzün ve en kasvet veren manzaraları gelir, gözlerinin önünde sefaletlerini sererek döner dolaşırdı. Burası maddi ve manevi insanlık âlemlerinin en korkunç, en iğrenç bir sergisiydi; bütün insanlığı bir inilti ve feryat, bir azap ve işkence, bir matem ve yıkım mahşeri halinde gösterirdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ah, insan ne garip ve çoğu zaman ne pis bir muammaydı!
Hayat böyleydi. Bütün hayatın esasları altında az çok gizlenen kendi kendini düşünmeler vardı.
“Kadınların iyiliğine biraz da erkekler sebeptir, değil mi Efendim?”
—Fena ediyorsun, dedi; acımak pek tehlikelidir, bilir misin?