mezarlarla konuşan insanoğlu,neyi ne zaman kaybedeceğini çok iyi biliyor.
7 sene.
Bazı insanların ölümünü kabullenememek ve hala onlarla kendi kendine, bir fotoğrafın konuşamayacak olduğunu bildiğimiz halde konuşabilmek kulağa saçma geliyor biliyorum. Fakat ruhumuzda ellerinin izini bırakan insanların yalnızca çok uzun bir yolculuğa çıktıklarına inanmak isteriz. En azından ben buna inandım. Bana hiç ölecekmişsin gibi davranmadın ve ben senin hep sonsuza dek yanımda olacağını sandım. Bana bir gün ölebileceğini öğretmediğin için çok kızdım,sen sapasağlam dimdik dururken bir mutfak sohbetinde yeni planlar yaparken hayata dair ,aniden ölüverdin ve ben tam üç ay konuşmadım.
seni çok özlüyorum,yanımda olduğun her ana şükür ve olamadığın her anda hem kızgınlık,hem üzüntü,kirpiklerime dolmuş 40 derecelik bir yangının suyu yüzüme vurmasın diye olmayışının bana öğrettiği her şey için minnetle. Bu arada hala karşıdan karşıya geçerken korkuyorum hem de eskisinden daha çok