Bir zaman herkes için sevgi hissi duymaya yetenekli olan kalbim bugün nefret duygusundan başkasını göstermiyor. Hoşnutluk yerine oraya iğrenç geçti. Sevmek yerine sevmemek, hüzün yerine kabalık, ağlamak yerine soğukluk, gülmek yerine durgunluk. Evet, evlenen bir erkeğin görevini düşünmesi gerektiğini söylüyorsun, evet bir kadının kocasından beklediği yalnız bir dilim ekmekle bir kat elbise olmayıp yoldaşlık ve anlaşma olduğunu ben de bilirim.
Evet sen çocuklar için o kadar sıkıntıya katlandığını, o kadar eziyete boyun eğdiğini söylüyorsun. Bense böyle tatlı bir sevginin meyvesidir diye çocuğumu bu kadar çok seviyorum sanıyorum