“Zihnimde kopan fırtınalar soldurur ruhumun bahçesini…
Ama her yağmurdan sonra yeniden yeşerir içimdeki sessiz cennet,
Daha güçlü, daha inatçı bir çiçek gibi.”
Hayatın bazı dönemleri, sanki sisli bir yolda yürüyormuşsun gibi olur. Göz gözü görmez, attığın her adım belirsizdir. Ama her sis, bir noktada dağılır. Önemli olan yürümeye devam etmektir.