Kafamın içi kimsesizler mezarlığı. Unutmak istediğim ne varsa hepsi kafamın içinde. Ne geleni var ne gideni. Yaban otları sarmış her mezarı. Dışarıda bir bayram sabahı telaşı, bir bayram sabahı kalabalığı... İçerideyse ölümcül bir yalnızlık var. Ben unutmak için gömdüm sizleri. Yalvarırım çıkın kafamın içinden. Ne kadar yalvarsan da nafile. Silemiyorsun geçmişin izlerini. "Ölüm hiçbir şeyi çözmez" derler ama unutmanın en güzel çözümü. Yalnızca öldüğünde unutabilirsin her şeyi. O zamana kadar da yaşadığın her anı, kafanın içinde koca bir mezar taşı.