Ferhat Oğuz
@ferhatoguz
Denizli
11 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Olduğumu sandığım insan gerçekte olduğum insandan ölesiye korkuyor; diğer insanlar onun hakkında ne düşünürler diye korkuyor. Gerçekte olduğum kişiyi bilseler bana neler yaparlar? En iyisi güvende olmak! En iyisi gerçek insanı saklamak, ona işkence etmek, onu gömmek!
Reklam
Kadere inanır mısın? Ben inanıyorum, çünkü seni bir daha hiç göremeyeceğimi düşünüyordum ama sonra bir gün, sen oradaydın. Her şey geri dönmüştü: Konuşma biçimin, hareket tarzın hepsinden çok, düşünme şeklin. Eğer birisi aklından bir sayı tutmanı isteseydi, aklından geçecek sayının ne olduğunu biliyorum. Bana inanmıyor musun?
Kafamın içi kimsesizler mezarlığı. Unutmak istediğim ne varsa hepsi kafamın içinde. Ne geleni var ne gideni. Yaban otları sarmış her mezarı. Dışarıda bir bayram sabahı telaşı, bir bayram sabahı kalabalığı... İçerideyse ölümcül bir yalnızlık var. Ben unutmak için gömdüm sizleri. Yalvarırım çıkın kafamın içinden. Ne kadar yalvarsan da nafile. Silemiyorsun geçmişin izlerini. "Ölüm hiçbir şeyi çözmez" derler ama unutmanın en güzel çözümü. Yalnızca öldüğünde unutabilirsin her şeyi. O zamana kadar da yaşadığın her anı, kafanın içinde koca bir mezar taşı.
Hiçbir zaman sıfırdan başlayamazsın hayata. Her dönüş biraz daha eksiltir seni.
Bazen bir başkasıyla konuşabilmek, kendisi gibi olmayan biriyle, bir çocukla değil de farklı olan biriyle konuşmak, açlıktan daha önemliydi.
Reklam