Beni üzdüğü için yavaş yavaş okumak zorunda kaldığım bir kitaptı. En sonunda kendimi zorladım ve ders aralarımdayken öğretmenler odasında okuyarak bitirdim. Aslında okulda okumam benim için pek iyi olmadı, çünkü derslerime melankolik bir kafayla girmek pek iyi gelmedi bana.
Werther'i anlamak... diye boşuna konuşmayacağım çünkü onunki gibi karşılıksız bir tutkunluk ve aşk yaşamadım hiç içimde. Ama bazı şeylerden yaşadığı bıkkınlığı ve insanlığa olan sitemlerini anlayabiliyorum.
-
"Yaşamın tadını çıkarmak için üstünde durulabilecek küçücük bir toprak parçası yeterlidir, altında yatmak içinse daha da az."
O kadar çok kendimle uğraşıyorum, yüreğimde öyle fırtınalar esiyor ki, diğer insanları kendi hallerine bırakmayı yeğliyorum; keşke beni de kendi halime bırakabilseler.