Anımsamak için güce gerek var, unutmak içinse çok farklı bir güce; her ikisini birden başarmak içinse kahraman olmak gerek. Anımsamayı seçenler acıyı, içtenliklerinin hiç aralıksız ayaklar altında ezildiğini görmenin acısıyla çılgına dönmeyi göze almalı. Unutma yolunu seçenleri bekleyense bir başka çılgınlık tutkusu; acıyı tanıyamamanın içtenlikten ve uzak kalmanın getirdiği çılgınlık. İnsanlar çoğunlukla ya anılarına bağlı çılgınlar ya da her şeyi unutmaya çalışan çılgınlar oluyor.