bana göre bireyin dil, din ve kimlik hakkı kutsaldır. Tüm sözcukler, diller, dinler insani ihtiyaçlardan dogmuştur ve insanlann özellikle ruh ve duygu dünyalarına ilişkin ihtiyaçlara cevap vermektedir.
Bunlanın varlıgı ve gelişmesi hepimizi zenginleştirir, yasaklanması ve yok edilmesi ise hepimizi yani insanlıgı fakirleştirir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dil, bir iletişim aracı oldugu kadar, öğrendigimiz her seyin de taşıyıcısı; şahsi ruh halimiz kadar, toplumsal ruh halimizin de ifadesi: günümiz kadar geçmişimizin de seceresi; çogu zaman anlamsız gibi görünen günluk yaşamımızın organizatör oldugu kadar, bize toplumsal bir kimlik veren ortak kültürel hafizamızın da yaraticisı; unuttugumuz her şey kadar, hatırladıgımız her şeyin de membasıdır. Dil, yaşayan ve sürekli olarak bizi, ruhi, toplumsal ve kültürel olarak terbiye eden bir organizma; gelecegimizi ana rahminde taşıyan canlı bir bedendir. Dil din, kimlik, kultur ve tarih olarak kim oldugumuzu ve nasıl hareket edecegimizi bize anlatan, bu normları bize gösteren ve nereden gelip nereye gittigimizi bize ogreten dildir.
Söz ve edebiyat bölmek parçalamak için değil, birleştirmek insanlan, dil, kültür, gelenek ve dinleri yakınlaşmak
İçindir.
Atasözlerinin gücü işte bu, bir hafızayı, bir tarihi yeniden canlandırmak. Unutkanlığın ebedi olmasını önlemek.