feryalkrk
@feryalk
259 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·152 syf.·
3 saatte okudu
·Okunma: 31 Ocak 2026 00:13
·2026 15. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bana uğrayıp geçen gündelik insanlar gittiklerinde ne sesleri kalırdı, ne görüntüleri. Bencil ve çıkarcıydık karşılıklı. Geride küçük bir boşluk bile oluşmazdı. Yarattığım ıssız dünyayı kendi varlığımla donatıp yetinebiliyordum.Yalnızlığımı çoğaltırdım, kırgınlıklarımı. Zorlamadan onarabilirdim kendimi; düşler kurar, bir insan beklerdim, pencere aydınlığı.
Zaman her şeyi muhafaza eder ama hepsi rengini kaybeder; metal plakalara sabitlenen çok eski fotograflar gibi. Işık , zaman, plakaların üzerindeki yüzlerin keskin ve karakteristik nüanslarını siler. Resmi sağa
sola çevirmek gerekir, çünkü metalin vaktiyle çehresinin kendine has özelliklerini içine aldığı kişiyi kör plakanın üzerinde tanımak için belli bir ışIık kırılmasına ihtiyaç vardir. insanın her hatırası da zamanla böyle solar.
Pedro Páramo, Latin Amerika edebiyatında
“ölülerin konuşabildiği ilk büyük romanlardan biri”
ve modern romanın yönünü değiştiren metinlerden.
Çoğu kişi Eseri, İspanyol edebiyatı zanettmekte sebep yazarın eserini ispanyolca yazmasıdır.
Juan Preciado, annesinin vasiyetiyle babasını bulmak için Comala’ya gider.
Ama Comala:
yaşayanların yaşadığı bir yer değildir,
geçmişin, suçun ve pişmanlığın sıkıştığı bir yerdir.
Juan ilerledikçe şunu fark eder:
Konuştuğu insanlar ölüdür
Kasaba çoktan ölmüştür
Pedro Páramo sadece bir adam değil, her şeyin çöküş sebebidir.
Her iç çekiş insanın yitirdiği bir yudum yaşamdır.
