Fethi őzaslan
@fethi6334
100 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Dayan bedenim ruhuma
Bu meçhule hayatın sonu elbet gelecek.
Aldırma zorla gülen yüzlere
Hepsinin arkası koflaşmış.
Devri alemin nihayetinde
Elbet bulaşacaksın yüz yüze
Kin, hırsa hiç yol açma
Onlarda kara, sende berrak kalp olsun.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Asıl edebiyat hayalcilik değil
Gel gör bende gerçeği var.
Yaşanmışlıkların bütünü kalbimde suskun.
Ahlakı, hahlaksız olan insanların öğütünden öğrenmeye mecbur bırakılıyorum.
Bu ne kadar hüzünlü bir yaşam.
Kimine göre kaya gibiyim
Ama kendime göre çatlamış
Asfalt gibiyim.
Üstümden binlerce ağırlık,
Çiğnenmiş bir noktam kalmadı.
Yorgun ve çürümüşüm.
Kızma bana çok mahcubum sana.
Direnemedim hayatın zulmüne,.
Sadece kendi içimde kendimi kil ettim.
Denizlerin dibindeki depremler gibi
Kendimde çatlaklar açtım:
Sularda dalgalar savurdum uzaklarda.
Hepsini izledim hıçkırıklarımı boğarak
Yanaklarımı tırnaklarımla kazıyarak kanatım.
Şimdi ölüyor bedenim sende çareler aldın.
Hangi toprak parçasını ya da ateşimi seçtin.
Biliyorum bu durumda sözüm yok sana.
Ama utanma haysiyetini bana bağışla.
Üstüme yığacağın toprak örtmez, ateşeteki küller rüzgarla beni temizlemez.
Söyledim ya, ben bir kere utandım fayda etmez.