Fethi őzaslan

Zamanı sırtımdan atım Bir çukur kazıdım bir metre. İçine atım, üstüne toprak yığdım. Oturdum başında, nefret okudum. Gece oldu, ay üstüme çöktü. Koştum koştum aydınlıktan. Vardığım nokta yine zamamandan bir nokta.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Neden beni koşturuyorsun. Zaman , nehir akıyor ya Görmüyor musun herkesin Nefesi tükenmekte anbe an. Kalbim zehirlenmekte, Vücuduma da nüfus etmekte Ağaç, çayır, çiçek sararıyor Kuş, Arı, kelebek ölmekte.
Her şeyden bir şey olsun o da sen olsun. Bu gecede aklıma her gece gibi düşen yine sen oldun, be güzel. Bak şimdi gözlerim nemlendi gözlerini düşünce. Kalbimle koşarak sen kapına gelmek istedim şu anda. Her şeyden bir şey olsun o da gönlüme sen ol be sevdam.
Duymak istemiyorum diyemiyorum Duydum her şeyi bu ana dek. Saklamak aptallık,saflık devekuşunun başı kum altı. Değerler meydan üstü çökük Her geçenin gözü cebinde gömü. Bataklık diz boyu çukur Batıyoruz bir bir davul dümbelek.
Kar yağmış her yere Güneş doğdu görsene Kar altı çöplük, kaç sana. Görünecek pislik bak hele.