Feyza Boz

Kelimelerim sana ulaşana kadar kılık değiştiriyor. El çabukluğuyla yapıyorlar bunu. Göz göre göre ve gözlerden ırak olarak. Ben su demiştim, sana varana kadar ateş oldu. Ben at demiştim, ayağına bağlanınca yılan. Yolda başına bir şey gelmemesi için ellerinden tutuyorum kelimelerimin. Çocuğunu okula götüren bir baba gibiyim karşıdan karşıya geçerken. Karşıda sen varsın, karşıda olma. Yanıma gel ve teslim al kelimelerini; elimi bırakıp caddeye fırlamadan.
Sayfa 63 - Şule·Kitabı okudu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
İnsan, kendi sesini duyabilir mi? Bundan emin değilim çünkü nerede olduğumu bilmiyorum şu anda. Fakat mırıldanmaların dahi yankı yapacağı ruhlar için uzaklıkların öneminin olmadığını biliyorum. Biliyorum, derken bir anda bilemediğim düşüncesi hafızamda şimşek gibi yanıp sönüyor. Küçücük bir aydınlıkta ne görebildiysen o. Sonra yine o uçsuz bucaksız karanlık...
Sayfa 11 - Şule·Kitabı okudu
Vicdanın öldüğü yerde hayattan söz edilebilir mi! Hayatta kalmak, göğsün inip kalkması mıdır, üzerinde enkazlar taşıyarak.
Sayfa 32 - Şule·Kitabı okudu