İnsanın yaşadıklarını kelimelerle anlatmasının ne kadar zor olduğunu düşündü. Her anı ayrı bir dolulukla geçen yılları birkaç cümleyle anlatmak... Sözler sarf etmek, ne kadar da yetersizdi.
"Bazı şeyleri cesaretin ve çabanla öğrenirsin ama bir noktadan sonra yardıma ihtiyacın vardır. Bu yardım insana büyük zaman kazandırır. Her şeyi tek tek deneye yanıla keşfetmek yerine, senden öncekilerin deneyimlerinden yararlanmak insanın sahip olduğu yaşam zamanını daha farklı yönlerde kullanması için büyük bir imkândır.”
Bazen birden, hiç beklenmeyen bir zamanda zihne çarpıvermiş hakikatler vardır ki senelerden beri damla damla, çeşitli zamanlarda döküle döküle birikmiş belirtilerin, küçük küçük, başlı başlarına manasız işaretlerin birdenbire doğuveren neticesidir.
Aman yarabbi! Sevmek bu muydu? İnsanı sanki bir mengene içinde sıkıp sıkıp da birisinin ayakları altına ezik, bitik, can çekişerek atmak isteyen bu öldürücü şey, sevmek bu muydu?