3000 yıllık bir Likya şiirinden…‘’Beni bulamazsan üzülme,eşyalarımı
bulacaksın.kestiğim taşları açtığım yolları,işlediğim heykelleri bulacaksın.Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden,Parmak izlerimiz değecek birbirine…’’
Mektep’te bize bir şiir ezberletmişlerdi. İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, hep birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış. bunu yazan şair ne kadar haklıymış! ÇalıkuşuReşat Nuri Güntekin