"İki koyunu kasaba,iki öküzü mezbahaya götürün ve ikisinden birine diğerinin ölmeyeceğini anlatmaya çalışın,koyun sevinçle meleyecek, öküz keyifle böğürecektir ama insanın, Tanrı'nın kendi görünümüne bir biçim vermek için yarattığı insanın, Tanrı'nın ilk,yegane ve en yüce görevi olarak yakınlarını sevmeyi dayattığı insanın, Tanrı'nın düşüncesini ifade etsin diye ses verdiği insanın,arkadaşının kurtulduğunu öğrendiğinde atacağı ilk çığlık bir sövgüden ibaret olacaktır.Doğanın baş yapıtı,yaratılışın kralı olan insanı kutlamak gerek!"
"Açlıktan mı?" diye haykırdı taburesinden sıçrayan Başrahip.
"Açlıktan! Beş para etmez hayvanlar bile açlıktan ölmüyorlar! Sokaklarda gezinen köpekler bile kendilerine bir parça ekmek atan merhametli bir ele rastlıyorlar ve bir insan, bir Hristiyan kendisine tıpkı onun gibi Hristiyan diyen insanların ortasında açlıktan ölüyor!Ahh!Bu imkansızı!"
"İyiliğe,insancıllığa,minnettarliğa elveda.... Yüreği çiçeklendiren tüm duygulara elveda!...İyileri ödüllendirmek için Tanrı'nın görevini üstlenmiştim...Şimdi kötüleri cezalandırmak için intikam tanrısı yerini bana bıraksın!"