fatih.epub
@fgungen
kendime okuyorum.
"Ona iş ver, hemen halleder. Yalnız aklını çalıştırmasını gerektiren bir şey istemeyeceksin ondan. Ne yapması gerektiğine kendi kendine karar vermez, ama çok iyi emir alır,"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
George anlatmaya devam etti. "Ama biz onlar gibi değiliz. Bizim bir gelecek planımız var. Söylediğimizi dinleyen, bize önem veren biri var yanımızda. Gidecek başka bir yerimiz olmadığı için bir bara oturup orada paramızın hepsini harcamak zorunda değiliz. Onlar hapse girseler tek başlarına çürürler orada, bir arayanları olmaz. Biz onlar gibi değiliz."
Lennie araya girdi. "Biz onlara benzemeyiz! Peki neden? Çünkü... Çünkü sen varsın benim yanımda ve ben varım senin yanında, bu yüzden işte..." Keyif içinde güldü. "Şimdi anlatmaya kaldığın yerden devam et George."
"Ezbere biliyorsun zaten. Gerisini de sen anlat."
"Hayır, hayır, sen anlat. Ben bazı şeyleri unutuyorum. Hadi, sonra neler olacağını anlat."
"Peki, tamam. Günün birinde parayı denkleştirip küçük bir ev satın alacağız, birkaç dönüm toprağımız olacak, bir ineğimiz, birkaç domuzumuz ve..."
"Ve ihtiyacımız olan her şey kendi toprağımızda olacak," diye bağırdı Lennie. "Tavşanlarımız da olacak. Anlatmaya devam et George! Bahçemizde neler olacağını söylesene. Kafeslerdeki tavşanları, kışın yağan yağmuru ve içimizi ısıtan sobayı, sütün üzerindeki kaymağın kalınlığını, hani o ka-dar kalın ki bıçakla zor kesiyoruz onu, bunları anlatsana George."
"Neden kendin anlatmıyorsun? Hepsini biliyorsun işte."
"Hayır, sen anlat lütfen. Ben anlatınca güzel olmuyor. Hadi lütfen, devam et George... Tavşanlara ben nasıl bakacağım, onu anlatsana."
George asık suratıyla ateşe bakmaya devam etti. "Sen yanımda olmasaydın nasıl bir hayatım olacağını hayal ettiğimde çıldıracak gibi oluyorum. Sakin ve huzurlu geçen tek bir dakikam yok sen yanımda olduğun sürece."
"Bir şey yok elimde George. Gerçekten yok."
"Hadi uzatma, ver elindekini bana."
Lennie sımsıkı kapadığı avucunu George'tan uzakta tutuyordu. "Bir şey var sayılmaz ki George, küçük bir fare işte."
"Fare mi? Canlı bir fare mi?"
"Yok, yok. Ölü bir fare George. Ben öldürmedim ama. Doğru söylüyorum, ben öldürmedim. Bulduğumda ölmüştü çoktan."
"Ver onu bana," dedi George.
"Olmaz. Ne olur bırak da cebimde dursun George."
"Çabuk ver onu bana!"
Lennie avucunu açarak söyleneni yavaşça yaptı. George fareyi alıp hızla gölün karşı kıyısındaki çalılığa fırlattı. "Hem ölü bir fareyle ne yapmayı düşünüyordun ki sen?"
"Yürürken başparmağımla okşarım diye düşünmüştüm," dedi Lennie.
Çünkü insan yaratılış itibariyle zayıf ve zaafları olan bir varlıktır.
Nisâ 4:28