Taleyin və insanın buraxdığı səhvlərə yol vermək, buna mane olmamaq, onda sükutla iştirak etmək, – xülasə, heç nə etməmək, – hər şey etmək demək idi; bu, yaramaz bir ikiüzlülüyün son pilləsi, rəzil, mənfur, xəyanətkar və murdar bir cinayət idi.
Dəniz dalğalarına sahilə qayıtmağı qadağan etmək mümkün olmadığı kimi, fikirlərin də müəyyən bir məsələyə qayıtmasına mane olmaq mümkün deyildi. Dənizçilər buna “mədd” deyirlər. Canilər isə “vicdan əzabı”. Allah insan qəlbini bir okean kimi coşdurur.