Fidan Cavadzadə
@fidanhere
Baku, Azerbaijan
291 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
“Səni sevirəm, çünki sənə ehtiyacım var”·218 syf.·
8/10
2026 9. kitabı
“Səni sevirəm, çünki sənə ehtiyacım var. Sənə ehtiyacım var, çünki səni sevirəm.” (Erich Fromm)
Bu kitaba rəy yazmağı çox istəyirdim, amma kitab özü deyiləcək hər şeyi o qədər aydın ifadə etmişdi ki, nə obrazları tədqiq etmək, nə də hekayəsindən bəhs etmək marağımı çəkmədi. Amma sırf hekayəsini “özümküləşdirmək” üçün qısa da olsa, fikirlərimi yazmaq istəyirəm.
Skandinav ölkələrinin soyuq iqliminin sakinlərinin münasibətlərinə də əks olunduğunu bilirik. Azərbaycan modelindəki ailədə böyümüş insanlar üçün başqa mədəniyyətin ailə strukturu qəribə gəlir. Bunu bilirsiniz nəyə oxşadıram, məsələn, ilk dəfə dostunuzun evinə getmisiniz, ailəsiylə vaxt keçirirsiniz. Görürsünüz ki, ailə modelləri bir-birindən nə qədər fərqlidir. Həqiqətən də, Tolstoyun dediyi kimi “bütün xoşbəxt ailələr bir-birinə bənzəyir, bədbəxt ailələrin isə hərəsi bir cür bədbəxtdir.” Çoxumuzun ailəsi elə bir cür bədbəxt olduğu üçün başqasının xoşbəxtliyinin özü də zidd gəlir adama. Fərqlidir, “normal” deyil, qəribsəyirsən, amma əsas onu görürsən ki, mövcuddur, belələri də var imiş.
Başqa mədəniyyətlərin ailə daxili münasibətləri barədə oxuyanda və ya nəyəsə baxanda eynilə o hissi keçirirəm. Bu kitab da məndə kiminsə evinə gizlincə girib qapının arasından içəri boylanırmış hissiyyatı vermişdi.
Ən bəyəndiyim şeylərdən biri Yana obrazının özü idi. Harrietlə Oskarın münasibətindəki çatların uşağa yansıdılmasının onun gələcəkdəki xarakterinə, şəxsi münasibətlərinə, hətta görünüşünə və sağlamlıq problemlərinə əks olunmasının təsvir edilməsi əsəri emosional intellekt cəhətdən güclü edir. Həmçinin, hər obrazın perspektivindən müəyyən qədər oxuyub görmək imkanı olduğu üçün daha yaxşı empatiya qura bilir, onları qınamaqda çətinlik çəkirdim.
Təkcə Oskar barədə daha çox oxumaq istəyərdim. Kitabda Harrietin ciddi
Reklam
10/10
2026 8. kitabı
Yəqin ki, gözümdə ən çox böyütdüyüm əsərlərdən biri ola bilər. Əsərdəki ailə ağacının genişliyi və adların çoxluğu göz qorxutsa da, oxuduqdan sonra obrazları üçün darıxdığım əsərlərdən biri oldu. Arcadio və Aureliano adlarından başqa ad yox imiş kimi ancaq bu iki adı nəsildən nəslə ötürməyə davam etdikləri üçün qarışıqlıq yarana bilir, amma əsərin içinə girəndə və obrazları yaxından tanıyıb xarakterlərinə bələd olduqda kimin kim olduğunu ayırd etmək mümkündür.
Ursula – romanın nənəsi; ən çox bağ qurub darıxdığım obrazlardan biri oldu. Buendia soyadı bu qadının çiyinlərində yüksələn və illərlə kürəyindən ata bilmədiyi bir yükə çevrilir. Əsər magik realizm ünsürləriylə zəngin olsa da, obrazların qüsurları o qədər insani və real hiss etdirir ki, evin sakinlərindən birinə çevrilirsən.
Ümumiyyətlə, Buendia ailəsində ailə anlayışı çox məhduddur. Hər bir obraz o qədər daxili dünyasına və öz tamahlarına qərq olur ki, ailədəki birliyi hiss edə bilmirsən, aralarında mütləq və aşılmaz sərhədlər var.
Ailənin kişiləri bir qədər standart xəttlə gedir: Aureliano adını daşıyanlar introvert və sakit tipajı, Arcadiolar isə daha ekstrovert, impulsiv insan imicini təsvir edir. Qadınlar isə bir-birilərindən xeyli fərqlənirlər. Məsələn, Amaranta sırf Rebecca ilə ədavətindən bəslənərək özünü ömürlük tənhalığa məhkum etməklə kifayətlənməyib hələ onu qardaşı nəvəsinə də ötürmək istəyir. Nifrəti yaşamaqdan usanmayıb hələ gələcək nəsillərə ötürmək istəyən bu qadın, sanki kin və ədavətin insanı necə içdən çürüdüb məhv etdiyinin nümunəsi olaraq yazılıb.
Digər obrazlar da öz yerində obsessiya, acgözlülük, sədaqətsizlik, radikallıq kimi insana xas, lakin zərərli xarakteristik özəlliklərin simvolu rolunda çıxış edirlər. Əsasən, hər birini uçuruma aparan şey bir-birilərinə hədsiz laqeyd
Nə cəmiyyətin, nə də cəmiyyət ola bilən birinin hekayəsi.·288 syf.·
8/10
2026 4. kitabı
Harri Haller 50 yaşındadır. Ömrü boyunca ikiyə bölünmüş mənəviyyatları arasında sonsuz bir savaş hökm sürür, bir tərəfi insanlardan, sosiallıq və incəsənətdən bəslənir, digər tərəfi isə bütün bunlara ikrahla yanaşır, əzib keçməyə can atır. Harri Haller bu iki şəxsiyyətdən biri yox, onların müharibəsi arasında sıxışıb qalmış bir sivil kimidir.
Özünü dərk edən bir çox insan "mən" dediyi, egosu ilə tanış olduğu andan etibarən bu tanışlığın heç vaxt bitmədiyini də anlayır. Həyatımıza daxil olan hər yeni insan və hər yeni duyğu bizə başqa bir “mən”i tanıdır; eynilə şahmat fiqurlarının yaratdığı saysız ehtimallar kimi. Lakin şahmatdan fərqli olaraq həyatda ağ və qara yoxdur, eləcə də qəti qalib. Bəlkə də məqsəd bu ehtimallar içində səhv addımlardan qorxmadan oyunu oynamağı bacarmaqdır.
İnsan bəzən bu kimliklərin içində itməməkdən ötrü etibarlı, hamı tərəfindən qəbul olunan birini seçib kimliyini həmin etiketlə məhdudlaşdırır; həkim, vəkil, müəllim, prokuror, hətta ana və ata – bütün kimliyi bundan ibarət olur. Bu cür bir çox "mən"lər cəmiyyətin təzyiq etdiyi rollardır. Ayrılıqda heç bir rol insan kimi mürəkkəb bir varlığı ifadə edə bilməz. Yeni kimliklər – yeni üzləşmələr, yeni çətinliklər deməkdir. Yenilik daima qorxuludur, amma insan bir kimliyin içərisinə sığa bilməyəcək qədər kompleksdir. Hətta deyərdim ki, həyatı yaşamaq onun və özünün bütün üzlərini görüb təcrübə etmək deməkdir.
Harrini yalquzağa çevirən təkcə bu iki kimliyinin fərqində olmaq, aralarında gedən daimi çəkişməsinin ortasında qalmaq idi. Bir şəxsiyyəti digərinin üstündə hökmranlıq edərkən əzab çəkirdi. Saysız-hesabsız ehtimal qapılarını açıb öz dərinliklərinə endiyi andan etibarən başa düşdü ki, bu çəkişmə sadəcə iki nəfərin yox, minlərlə kimliyin arasında gedir. İnsanlar onları görməzdən gələrək qəbul
7/10
2026 3. kitabı
Kitab tarix boyunca düşüncələri ilə yeni cığırlar açan filosoflar barədə qısa və həb şəklində bilgilər təqdim edir. Həmçinin, el dilində (və ya loru dildə) izah edərək xronoloji ardıcıllığı qoruyur və filosofları bir-birilə əlaqələndirərək oxucunu maraqda saxlamağı bacarır.
Ətraflı məlumat almaq üçün uyğun bir mənbə olduğunu deyə bilmərəm, amma fəlsəfəyə giriş üçün uyğundur. Bəzi filosoflar barədə qeydlərimi götürmüşəm, onların fəlsəfəsi ilə daha yaxından tanış olmaq istəyərəm. Həmçinin kitab özü də filosoflarla tanışlıq məqsədi daşıyır.
Fəlsəfənin Qısa TarixiNigel Warburton · Qanun Nəşriyyatı, Əli və Nino Nəşriyyatı · 20208,3bin okunma
Ağrılar qalsa da, nəticə göz önündədir.·288 syf.·
7/10
2026 1. kitabı
Müəyyən bir yaşa çatdıqdan sonra dünyagörüşümüz, həyata baxışımız və davranışlarımız oturmağa başlayır. Bəzi şeylər isə dünyaya göz açdığımızdan bəri görüb yaşadıqlarımızdan qaynaqlanaraq şüuraltımıza həkk olur. Şüuraltındakılar zamanla bizim davranışlarımıza, qərarlarımıza və münasibətlərimizə təsir edir. Bu, təkcə psixologiyanın deyil, həm də sosiologiyanın – toplumun, cəmiyyətin problemidir. Uşaq – bizim ən böyük problemimizdir.
“Kiçik Şahzadə” əsərindən çox sevdiyim bir alıntı var:
“Baxmayaraq ki, bütün yetişkinlər bir vaxtlar uşaq olub, bir çoxu bunu unudub.” Yaşımız valideynlərin yaşına yaxınlaşdıqca onları daha çox anladığımızı güman edir, onlara yaxınlaşdıqca uşaqlığımızdan bir o qədər uzaqlaşırıq. Fərqində olmadan, uşaqlığımızdan uzaqlaşdıqca, gələcək uşaqlarımızdan da uzaqlaşırıq.
Kitabda ən çox diqqətimi çəkən bir neçə məqamı bu şəkildə qeyd etmişəm:
1) Hörmət və itaət arasındakı fərq;
2) Valideyni bağışlamaq məcburiyyəti;
3) Gözlə görünən itaət, görünmədən ötürülən kin.
Bunların hamısı bir-birilə yaxından əlaqəlidir. Bu məqamda hörmət anlayışına toxunmaq istəyirəm. Hörmət – şəxsiyyətə sayğı ilə yanaşmaq, tənqidi şəxsin özünə deyil, onun fikrinə yönəltmək, etirazı məhz sözlə ifadə etmək, heç kimi lağa qoymamaq, hamının danışmaq hüququ olduğunu qəbul etmək və yeri gəldikdə güzəştə getməyi bacarmaqdır. Ən azından, vikipediya belə deyir. Yolda gördüyümüz birindən söz soruşarkən belə "borclu olduğumuz" hörməti "siz" ilə xitab edərək, nəzakətli davranaraq ifadə edə biliriksə, ən yaxınımızdan, canımızdan bir parça olan uşaqlardan niyə əsirgəyirik? Sizə hörmət etməyən, hər fürsətdə alçaldan, fikirlərinizi aşağılayan və dəyərsiz hiss etdirən bir şəxsə necə hörmət edə bilərsiniz? Maraqlıdır ki, eynisini tətbiq etdiyi halda, cəmiyyətin ən çox hörmətə layiq
Reklam